15 Mayıs 2014 Perşembe

İyileşmek


Mayıs, seneler önce dedemin öldüğü ay. Sabah kızarmış ekmek kokusuyla uyandığımızda "Günaydın kelebeklerim" diyen güzel dedemin öldüğü ay. Başkaymış dedem, herkes gözleri dolarak anlatır. Sabırlı, anlayışlı, hoşsohbet... Komşusu ev yaparken dedemin arsasına baya bir girince dedem: "Boş ver, öbür tarafa mı götüreceğim?" demiş. Hep sırtını çiğnetirdi biz torunlarına. Bir gün sırtını çiğnerken ablam, ağzından kan geldi. O zamandan sonra öğrendik kanser olduğunu. Öldüğü gün benimle konuştu dedem. Canı sıkılmasın diye oyun oynuyordum "Ben sana öleyim Ceren" dedi. Sonra beni eve götürdüler, dedem sustu. Çok özlüyorum dedemi, kocaman ellerini, cebindeki tarağını çalmayı... Keşke burada olsaydı, benimle konuşsaydı.

Dedemi anlattığım ilk yazım: http://cerenatas.blogspot.co.uk/2014/02/cay-hatras.html TIKLAYINIZ

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder